Ratko Mladić, ish-komandanti ushtarak serb i Bosnjës i dënuar për krime lufte, ka vdekur në moshën 84-vjeçare në spitalin e burgut në Hagë; ai kishte pësuar disa goditje në tru. Lajmi u raportua nga transmetuesi shtetëror serb RTS dhe u konfirmua nga avokati i tij. Ratko Mladić njihej me nofkën “Kasapi i Bosnjës” për shkak të rolit të tij në masakrën e Srebrenicës të vitit 1995, një nga episodet më të tmerrshme të luftërave në Ballkan.
Fëmijëria, karriera ushtarake dhe Rrethimi i Sarajevës: I lindur në vitin 1942 në një fshat në jug të Sarajevës, Ratko Mladić ishte i dyti nga tre fëmijët e familjes. Kur ishte dy vjeç, babai i tij — një udhëheqës ushtarak i partizanëve boshnjakë — u vra nga grupe ultra-nacionaliste kroate. Në moshën pesëmbëdhjetëvjeçare, Mladić vendos të largohet nga fshati i tij dhe të hyjë në ushtri. Në vitin 1991, kur shpërtheu lufta në Kroaci, ai qe caktuar në Kosovë, ku komandonte “Korpusin e Prishtinës”, me detyrën për të mbikëqyrur kufirin me Shqipërinë.
Më 2 maj 1992, një muaj pasi Bosnja dhe Hercegovina shpalli pavarësinë, Mladić urdhëroi oficerët e tij të bllokonin qytetin e Sarajevës, duke nisur kështu një rrethim në shkallë të plotë. Ai urdhëroi ndërprerjen e furnizimit me ujë dhe energji elektrike dhe dha urdhrin për të hapur zjarr ndaj kujtdo që përpiqej të hynte në kryeqytetin boshnjak.
Masakra e Srebrenicës: Në katër vitet që pasuan, qyteti përjetoi bombardime brutale dhe u bë skenë e vrasjeve më të tmerrshme njerëzore. Mladić u gradua Shef i Shtabit, një post prej nga autorizoi një sërë masakrash kundër civilëve, si dhe krijimin e kampeve të vërteta të përqendrimit. Në korrik të vitit 1995, në Srebrenicë, ai urdhëroi trupat e tij dhe njësitë paraushtarake famëkeqe “Tigrat e Arkanit” të vrisnin 8 000 burra dhe djem boshnjakë – pra, myslimanë boshnjakë. Meshkujt e moshës 12 deri në 77 vjeç u ndanë nga gratë, fëmijët dhe të moshuarit dhe më pas u masakruan dhe u varrosën në varre masive. Në vitin 2007, një vendim i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë e njohu masakrën si gjenocid, pasi ajo ishte kryer me qëllimin e deklaruar për të shfarosur boshnjakët. Ky ishte gjenocidi më i madh në Evropë që nga Lufta e Dytë Botërore.
Akuzat: Në vitin 1995, Mladić u akuzua nga Tribunali Penal Ndërkombëtar për ish-Jugosllavinë (ICTY) për gjenocid, krime lufte dhe krime kundër njerëzimit. Vitin pasues, tribunali lëshoi një urdhër-arresti ndërkombëtar. Qeveritë e Serbisë dhe të SHBA-së ofruan një shpërblim prej 5 milionë dollarësh për këdo që do të jepte informacion që çonte në kapjen dhe arrestimin e Mladić-it. Serbia e rriti shumën në vitin 2010, duke e çuar shpërblimin në 10 milionë dollarë.
Statusi si i arratisur për një kohë të gjatë, arrestimi dhe dënimi: Megjithatë, Mladić mbeti në arrati për 16 vjet, i mbrojtur nga forcat e sigurisë serbe dhe ato të serbëve të Bosnjës, si dhe nga familja e tij. Ai u kap përfundimisht në vitin 2011 pas një informacioni anonim; Mladić u arrestua në Lazarevë të Serbisë. Në atë kohë, ai përdorte pseudonimin Milorad Komadić. Arrestimi i tij ishte një parakusht për përpjekjen e Serbisë për t’u anëtarësuar në BE. Në maj të vitit 2011, Mladić u ekstradua në Hagë dhe u gjykua në qendrën e paraburgimit ku mbaheshin të akuzuarit e ICTY-së. Procesi gjyqësor përfundoi në vitin 2017 me një dënim me burgim të përjetshëm.
Zemërimi i Bosnjës: Lajmi për vdekjen e Mladić-it u shoqërua me fjalë të ashpra nga ministri aktual i Mbrojtjes së Bosnjë-Hercegovinës, Zukan Helez: “Ratko Mladić ka vdekur. Një autor i dënuar për gjenocid, një njeri i dënuar me burgim të përjetshëm dhe një nga kriminelët e luftës më famëkeqe që ka parë Evropa që nga Lufta e Dytë Botërore,” shkroi ai. “Falja nuk vjen me vdekjen. Varret masive nuk fshihen dhe fëmijët që u vranë nuk kthehen – as baballarët, nënat, vëllezërit dhe motrat. Gjithçka që mbetet është turpi, vendimi i gjykatës dhe gjurma e përgjakshme e krimeve.”
Në kontrast të plotë me këtë, ishin fjalët e para të Milorad Dodikut, ish-presidentit të Republikës Serbe: “Kjo nuk ishte asgjë më pak se vrasje, sepse të gjitha shenjat tregonin për gjendjen e tij të dobët shëndetësore, e megjithatë u vu në zbatim një plan për të shkaktuar vdekjen e tij. Sot ka ndërruar jetë një njeri që shërbeu si komandant i Ushtrisë së Republikës Serbe në luftën për lirinë e popullit serb, që e udhëhoqi ushtrinë që nga dita e parë e themelimit të saj.”