Sot është 8 marsi. Dita e grave. Një ditë për të protestuar, një ditë për të festuar.
Kam pasur dhe kam fatin të takoj e të bashkëpunoj shpesh me gratë. Gratë janë në pikat më kyçe të shoqërisë. Janë ato që i marrin vendimet realisht, ato që e vërtisin këtë shoqëri, duke u përpjekur ndoshta ta shpien në më të mirën e vet.
E bukura është se gratë mbartin me vetë tërë dritëhijet e tipologjive karakteriale: nga ato që hiqen të forta, por sytë ua tradhtojnë brishtësinë e shpirtit, tek ato që duken të brishta, por sytë në fakt u dëshmojnë forcën dhe dinakërinë femërore, nga ato që nuk shfaqen askund e janë realisht eminencat gri politikave më të rëndësishme për shoqëritë, tek ato që shfaqen vend e pavend, për dëshmuar se një grua jo vetëm që mundet të bëjë gjithçka, por mund ta përballojë gjithçkanë edhe pa u mbytur në lotë.
Parajsa është në këmbët e nënës, thuhet në librin e shenjtë të Kuranit. Unë do të thosha në këmbët e gruas, e çdo gruaje, përtej rolit të saj si nënë, bashkëshorte, motër, shoqe e me radhë.
Dhe apeli im në këtë ditë proteste-feste, nuk është tjetër, veçse ky:
Gra, të tëra ne e dimë që nuk është e lehtë të bëhesh grua. Mos e lini këtë zotësi të nëpërkëmbet. Mbështeteni njëra-tjetrën sa më shumë, sepse thellë-thellë, të gjitha synojmë një gjë: një vend më të mirë për veten tonë e të shtrenjtët tanë.
Përmes festave gra, protestoni! Ja, ashtu, me këngë në gojë, e valle ndër këmbë, por të qarta për rolin dhe rëndësinë që luani në shoqëri. Vizioni ynë sot, është e ardhmja e vendit nesër.
GËZUAR!
