Ka ngjallur reagime të shumta në rrjet, debati i bërë mes një polici në Velipojë, dhe një zonje, pronare e një hoteli aty pranë, të cilët kanë debatuar gjatë për parcelat bregdetare që donte zonja, dhe ato që i takonin sipas policisë.
Në fakt, në pamje të parë, duket sikur zonja po kërkon me ngulm dicka pa të drejtë e që nuk i takon, por nëse biseda lexohet me vëmendje, kuptohet se kaosi që ka pushtuar bregdetin me ngastrat buzë detit, mund t’i adresohet vetëm Ministrisë së Turizmit dhe ndryshimeve që ka bërë ajo në hartën dixhitale, duke ua zhvendosur bizneseve (disave) ngastrat që kanë zotëruar prej vitesh kundrejt pagesës së rregullt të taksave, e duke vënë në vend të tyre subjekte të reja, të cilat duket se vijnë nga ex nihilo, pa ndoshta një traditë në menaxhimin e bregut të detit.
Në debatin me policin, gruaja nga Velipoja kërkon t’i tregojë atij dokumentin e vjetshëm dhe parcelat që ka pasur, për t’i parë me këto të sotmet, por polici i përgjigjet në mënyrë korrekte se nuk i gjykon ai kriteret, por Ministria e Turizmit.
Nuk dihet ende se përse Ministria e Turizmit i ka bërë këto zëvendësime jo dhe aq në dijeni të subjekteve, e me ç’kritere bazë.
Ajo që dihet deri më tani, është se lëvizja e kufijve të ngastrave në bregdet, përdorur prej vitesh prej bizneseve, përkundrejt pagesës së rregullt të taksave, ka shkaktuar deri më tani 4 të vdekur në Velipojë, e po ashtu një sërë sherresh në jug.
Biseda e plotë mes mes gruas që zotëronte hotelin dhe policit të shtetit.
Gruaja: Ça du në fund mor, ça du në fund?
Polici: Dëgjo, më fal një minut, më fal…
Gruaja: Normal mor, po t’fali…
Polici: Dyshova për një metër hapësirë… 1 parcelë ke…
Gruaja: Unë as nuk e mas mo, as…
Polici: Ke 20 metra e 17 centimetra…
Gruaja: Ashtu thote dokumenti, po…
Polici: Nga aty ku je, do zësh 20 metra hapësirë, sa t’është miratu leja…
Gruaja: Cili klient m’vje mu ktu n’fun? Si kenka, para hotelit tem çohet e vjen një person tjetër, dhe mua m’çoni atje n’Vilun?
Polici: Atë zgjidhe me at qi t’ka dhan lejen, qi ka hartën dixhitale…
Gruaja: Jo mor zotëri…
Polici: E ke hartën zonjë?
Gruaja: E kam hartën, harta nis prej atje ke shkalla. Nuk ke nevojë me m’çu mu n’Vilun atje! Erdhe ti me pushu tek na, si do bash ti, nji orë rrugë me shku kah? Un’ e du’ komplet para hotelit tem. Unë i paguj t’gjitha. Gjeje hapsinën para hotelit tem.
Polici: Nuk ta gjej unë hapësirën, ku keni apliku atje e merrni.
Gruaja: Ne kena apliku për dy parcela. I kena ba kërkesë prapë shtetit, se ka pru një njeri, një nuk ka qenë…
Polici: Ku e ke tjetrën?
Gruaja: Kqyre tjetrën aty manejna, a don dokumentin e vjetshëm?
Polici: Jo, s’ka problem.
Gruaja: Bukur… m’21 më është refuzu njana, është kërku edhe një herë arsyeja pse m’është refuzu, se unë jam hoteleri e çertifikueme, jam n’vijë të parë
Polici: Nuk më intereson, se nuk i gjykoj unë arsyet dhe kriteret. Mu më intereson pjesa që osht dhon leja. Ju jini në vendin e duhur.
Gruaja: Merr vesh mu ktu i herë! Nuk du me ma çu kush zanin, se unë jam qytetare amerikane, se thirra direkte Ambasadën e Ameriks. Unë e du vendit para hotelerisë teme.
Polici: Nuk ta cakrtoj unë vendin, është ministria e Turizmit që i cakton…Aty ku ke marrë lejen, të lirum hapsirën që kërkove.
Gruaja: Unë e du qe aty!
Polici: Vazhdo sqaroje me institucionet që të kanë dhan lejen. Kaq detyrim kena ne…
