Vendimi i Kuvendit për të importuar vaksina kineze nëpërmjet Turqisë nuk erdhi i papritur. Deklarata e kryeministrit se “pritej një sasi e konsiderueshme vaksinash nëpëmjet një vendi mik” dhe e ministres së shëndetësisë se “po krijojmë kapacitete për të vaksinuar midis 12 dhe 15 mijë persona në ditë”, ishin preludi i marrëveshjes së djeshme me Keymen ilaç.
Nuk ka asnjë dyshim se ky është një lajm i mirë për qytetarët e traumatizuar shqiptarë. Vaksina e Sinovac adreson tre probleme bazë të lidhur me vaksinimin: disponueshmërinë e vaksinës në sasi të mjaftueshme, përgjigjen ndaj teorive konspirative dhe, mbi të gjitha, parandalon vdekjet nga COVID.
Së pari, vlerësohet se brenda qershorit Sinovac dhe kompanitë e tjera të licensuara prej saj do të prodhojnë rreth 2 miliard doza të CoronaVac duke e bërë atë një nga vaksinat dominuese në treg.
Së dyti, CoronaVac është nga të paktat vaksina të prodhuara në mënyrën “tradicionale”, pra duke inaktivizuar dhe bërë të padëmshëm virusin. Mbështetësit e teorive konspirative nuk kanë arsye për të përgojuar vaksinën me broçkullat e zakonshme mbi “vaksinat gjenetike”.
Së fundi, CoronaVac duket se është po aq e efektshme në shmangien e vdekjeve nga COVID, sa edhe vaksinat e tjera në qarkullim.
Por, përkundër avantazheve të padiskutueshme, ardhja e CoronaVac në Shqipëri paraqet edhe dy probleme serioze.
Mungesa e certifikimit prej EMA-s apo FDA-së nuk është diçka që mund të neglizhohet lehtë, aq më tepër kur qeveria shqiptare dhe kryeministri e kishin përjashtuar me forcë mundësinë e importimit të vaksinave pa këtë certifikim deri pak javë më parë. U desh akti normativ i ditës së djeshme për t’i hapur rrugën importit të CoronaVac në Shqipëri.
Një tjetër fakt penalizues është importi i vaksinës jo nga vendi i origjinës, por nëpërmjet një vendi tranzit. Mekanizmat e farmakovigjilencës dhe ato të sigurisë medikamentoze janë shumë të ndjeshëm ndaj këtij fenomeni dhe nuk inkurajojnë aspak tregëtimin e medikamenteve dhe vaksinave nga vende të treta.