Ka bërë bujë ditën e djeshme dënimi përfundimtar i ish ministrit të Brendshëm Samir Tahiri, i cili natën e mbrëmshme e kaloi pranë ambienteve të 313-s.
Dënimi erdhi si pasojë e akuzave që vinin prej një përgjimi italian në 2017-n, të cilat nxirnin njerëz të afërm të Tahirit, të përfshirë në trafiqe droge.
Edhe pse prokurorët e cështjes u qendruan akuzave për trafik narkotikësh, trupi gjykues i kryesuar nga Engert Pëllumbi, me anëtarë Igerta Hysin dhe Florian Kalaja, la në fuqi vendimin e shtatorit 2019, të ish-Gjykatës së Shkallës së Parë për Krime të Rënda, që e dënoi Tahirin me 5 vjet heqje lirie për shpërdorim detyre, e cila, për hir të gjykimit të shkurtuar, shkoime 3.4 vjet.
Faktet që u renditën gjatë shpalles së vendimi të dënimit qenë edhe “bashkëpunimi në një shkallë të lartë të një numri punonjësish policisë së shtetit dhe agjencive të tjera ligjzbatuese të anëtarëve të grupit të Habilajve; suksesin dhe vazhdimësinë e aktivitetit kriminal në fushën e narkotikëve; si dhe shkallën e lartë të përhapjes së këtij fenomenti në atë periudhë”, gjë për gjykatën “krijon lidhjen e drejtpërdrejtë të mosveprimit në mënyrë të paligjshme të autoriteteve shtetërore dhe pasojat kriminale të ardhura”
“Në ngarkim të Saimir Tahirit rezulton lidhje e qëndrueshme në kohë dhe e dokumentuar me prova me të pandehurit me procedim të lidhur, Moisi Habilaj dhe Artan Habilaj,” deklaroi gjyqtari gjatë shpalljes së vendimit të shkurtuar. “Lidhje të tilla të pashpjegueshme kanë krijuar një premisë më të favorshme për infiltrimin e grupit kriminal në radhët e punonjësve të policisë dhe të shtetit, me pasojë të drejtpërdrejtë vështirësi dhe pengesa në drejtim të parandalimit dhe luftimit të veprimtarisë kriminale,” shtoi gjyqtari, ndërsa theksoi se Tahiri ka pasur përfitime të drejtpërdrejta nga këto lidhje.
Ndërkaq, avokati mbrojtës i Tahirit, Maks Haxhia, u shpreh se ky vendim qe skandaloz e se vendimi është dhënë për të kënaqur pritshmërinë e shoqërisë. “Ishte një vendim skandaloz”, u shpreh Haxhiaj. “Dy gjera dihen që janë të sigurta, lindja dhe vdekja. Të tjerat nuk dihen. Nëse dënimi i Tahinit do të kënaqë dhe do të përmbushje pritshmërinë dhe të quhet i përmbushur. Kjo gjykatë bëri atë që nuk mund të bëhej. Në thelb la po të njëjtin vendim, por ndryshoi duke hequr nenin 59. Neni 59 nuk ka të bëjë me dënimin, por një formë e vuajtjes së dënimit. Kjo është një kënaqje e pozicionit të një pushteti gjyqësor”, përfundoi Haxhia.
