Skenari 1
Dënimi i ish ministrit të brendshem ka qenē deal. Në këtë situate Saimir Tahiri bën një sakrificë të vogël për Partinë, nën moton historike të së majtës shqiptare “Edhe po me dënoi, partia ime me dënon”. Kohërat kanë ndryshuar dhe tani sakrifica është shume më e vogël se sa ajo e Kadri Hazbiut. Dënimi me marrëveshje nënkupton se Saimir Tahiri ruan omertan dhe kodi mafioz i heshtjes nuk thyhet. Ky është skenari më i keq i mundshëm për Shqiperinë.
Skenari 2
Tahirin e ka tradhëtuar Partia. Kjo është situata më interesante. Një ish ministër i Brendshëm ka informacione për bëmat e të gjitheve. I tradhëtuar, Tahiri nxjerr në media faktet që inkriminojne shoket ministra, drejtore, ndoshta dhe me lart. Omertaja thyhet, Shqipëria fiton.
Skenari 3
Tahirin nuk e ka tradhetuar Partia. Denimi i tij nuk ka qene deal, por produkt i nje hetimi profesional dhe nje drejtesie te pavarur nga politika, e cila i konsideron te gjithe te barabarte para ligjit. Kjo eshte Shqiperia ideale. Por, pyetja qe shtrohet eshte: A ekziston idealja? Nese ekziston, sa gjasa ka qe te gjendet ne Shqiperi?
Skenari 4
Tahiri eshte i pafajshem. Denimi i tij eshte produkt i nje drejtesie jo profesionale, presionit mbi te ose i nje konsensusi mes shume aktoreve, lokale dhe jo vetem, per te mbyllur gjera te tjera. Ky eshte po ashtu skenar shume i keq.
Si perfundim, populli nuk ka per ta marre vesh asnjehere se cili nga skenaret eshte e verteta. Ashtu sic nuk do te merret asnjehere vesh, nese ajo qe ndodhi me kanabizimin ne 2014-2015 ishte nje zhvillim i rastesishem apo vendim politik i maxhorances per te mbajtur me serum ekonomine ne vdekje klinike. Nese ka qene e dyta, Saimir Tahiri, eshte thjesht dem kolateral. I gjendur ne vendin e gabuar ne kohen e gabuar. Vendime te kesaj natyre kane gjithmone deme anesore.
