“Mbresëlënëse kjo çupë”, them me vete teksa klikoj për ta dëgjuar sërish , se ç’thotë atje në shesh të mejdanit, duke mahnitur të madh e të vogël për guximin dhe thënien e gjërave troç.
“Po ju drejtohem si kryeministër dhe jo si kryetar partie…”.
Aaa, ja një fjalë-çadër ku hyjmë të të tërë, mendova, jo vetëm ata të kongresit të PS-së. Mirë, zbatim i saktë i një prej rregullave kryesore të së folurës në publik: në fillim, identifikou me audiencën, tregoju që je si ata, pa parti, por ke nevojë të thuash tënden, në një mexhlis aq të madh. (Kujdes: audienca e synuar është përtej kamerave, jo ata në sallë). Nisje e mbarë.
“Ju lutem, bëni çmos që gjyshja ime në pension e shumë të tjerë që janë në pension më të ulët, të mos ndjehen të harruar, sidomos tani që rrogat e të gjithëve janë rritur sa deri dje nuk mendohej…”.
Bravo bijë, ja edhe një tjetër parim i të folurës në publik. Shpreh shqetësimin tënd, bazuar mbi të vërteta, sidomos për gjëra që i dinë të tërë tashmë, në mënyrë që të jesh sa më e besueshme! (Pak si e tepruar në fakt, ajo pjesa që rrogat janë ngritur aq sa dje nuk mendohej, se shumë nga audienca përtej kamerave nuk janë dakord, e nuk do të të ndjekin më, por, e re, do t’ia marrësh dorën).
“Bëni çmos që vajzat e djemtë si unë, që nuk kanë mik në pushtet, që s’anë krushqira me influencë, s’kanë biznese në familje, ta kenë Partinë Socialiste mikun e sigurt, për lirinë që meritojnë, për të drejtat që u takojnë dhe për të mos u penguar, shpërfillur nga zullumqarë me pushtet, të cilët nuk kanë asnjë respekt për dijet dhe meritat e njerëzve pa miq…”.
Ore ku e kam dëgjuar këtë “zullumqarët e pushtetit”? Kush guxon ta thotë nga PS-ja, e sidomos para Ramës?! Ore, më duket se këtë togfjalësh e përdor rregullisht Rama! Po po, togfjalësh i Ramës është! Jam mëse e sigurt edhe pa hapur me radhë fjalimet e tij. Por edhe forma nga “nga pa miq në PS” – “PS në mikun sigurt”, si e Ramës duket! Ai luan me kështu, duke përdorur edhe të kundërtëtn e faktit. Me siguri kjo çupa i ka mësuar përmendësh fjalimet e Ramës, se nuk ka mundësi t’i jenë bërë shprehi, format e ligjërimit publik të Ramës.
“Bëni çmos zoti kryeministër, që sic ua ngritët kokën shqiptarëve në Itali, Athinë e kudo, duke ia hequr Shqipërsië baltën nga fytyra, edhe duke u bërë zëri i krenarisë së të gjithë shqiptarëve kurëdorehë flisni me të huajt, t’ia ngrini kokën edhe çdo njeriu këtu në Shqipëri, duke e bërë Partinë Socialiste zërin e drejtësisë dhe meritës së gjithsecilit…”.
Aaaa, bravo! Vënie në pah e meritave dhe një kërkesë e vogël në fund. Jo keq si qasje për të mbërritur ndonjë rezultat xhan, por po t’ia thoshte njëri tjetër Ramës që u ke ulur kokën shqiptarëve brenda Shqipërisë, të tërë e dimë ç’do molloisite me breshëri Rama, e se si do ta bënte për një lek atë “guximtar të gjorë”, për gjysmë të pavërtetat që nxjerr nga goja, që e varrosin këtë vend. Çudi në fakt që Rama u shfaq i qetë në podium, duke i taksur kësaj vajzës madje edhe vendin e kryetares së PS-së në një të ardhme të largët, natyrisht pasi të jetë larguar ai nga kjo botë domethënë, ku vetëm Pandeli Majko, 150 vjeçar tashmë, do rrëfejë se kush ia kishte taksur atë vend asaj çupe
“Unë jam me ju, por me kushte zoti kryeministër, dhe uroj që ju të jeni pa kushte, me të gjithë ata që sot folën sado pak përmes meje.”
Sërisht një tjetër lojë fjalësh siç Rama bën rëndom gjatë fjalimeve të tij, por edhe elektorati i synuar i Ramës për zgjedhjet e 2025-s, të cilët ftohen të identifikohen me këtë vajzë e të gjejnë tek PS-ja “mikun e sigurt”.
Jo keq si strategji elektorale dhe fiks në kohë mendoj, edhe pse dyshoj që ata “pa miq e pa biznese”, si thote kjo çupa, sapo të hyjnë në PS, do vënë drejtësinë e munguar në vend.
Nejse, strategji e mirë. Një nga populli flet me udhëheqjen. Ia plas gjërat në sy, dhe ajo, Partia, kokulur, bën autokritikë e kthesë. Ke të drejtë. Ka funksionuar një herë dhe nuk ka përse të mos funksionojë prapë!
