Vrasja e gjyqtarit Kalaja, në sallën e Gjykatës së Apelit, duhet me se s’bën ta vërë në alert kastën e njerëzve të ligjit, për reformuar sjelljen e tyre me nevojtarët që shkojnë dyerve të gjykatave.
Stërgjatja dhe stërhollimi dyerve të gjykatave, betejat me dekada të tëra, padrejtësitë për hir të manipulimit të dokumentacioneve, falsifikimit të tyre, gabimeve prej padijes së juristëve që, të rinj, përpiqen t’i futen këtij zanati për “të kapur ndonjë lek”, po japin frutet e tyre të hidhura, e madje edhe më të hidhura seç mund t’i kenë menduar ata që qeverisin këtë vend: shqiptarët nuk e duan këtë lloj drejtësie e as këtë sistem gjykatash ngritur në vite, që, me sa duket, për shumicën është mëse abuziv.
Kur lexon komentet poshtë lajmeve të ndryshme, mbetesh pa fjalë.
Jo se nuk të kanë shkuar ndërmend kur edhe ti vetë ke pasur ndonjë rast të ngjashëm, jo se nuk i ke menduar kur ke dëgjuar që filan avokat apo gjykatës kërkoi aq e kaq para, por se gjithnjë ke kujtuar që janë thjesht fjalë sa për të nxjerrë nervat e momentit.
Çfarë po ndodh? Përse shqiptarët janë kaq të pezmatuar me gjyqësorin? Faji i gjykatave? I trupave gjykuesë? I avokatëve?
Ka ardhur koha që punonjësit e drejtësisë me togat e zeza në krye, të reflektojnë thellë për shërbimin që u ofrojnë shqiptarëve nëpër gjykata, e po ashtu edhe politika për ligjet që nxjerr.
Jeta dhemb për të tërë njësoj.
