Asnjëherë nuk e kam kuptuar pse kur shkon nëpër klinika e spitale për një vizitë, të përcjellin me një listë analizash që 200 mijë këtu e 500 atje, shkojnë kacafiu, e në fund thonë “Ishin sa për merak”?
Dhe…çfarë duhet të bëjë njeriu që të mos ndjehet i mbytur nga burokracitë e i refuzuar pa mëshirë nga spitalet publike?
Se na erdhi propaganda në majë të hundës! Natë e ditë Rama e Manastirlliu në ekrane për parajsën shëndetësore!
Kurse poulli vjen vërdallë klinikave private duke u paguar fitimet me analiza boshe, se në spitalin publik nuk pranohesh pa rekomandim.
Rekomandimi nuk vjen se pak se prindërit i kemi të sëmurë e i marrim me makina private, se ambulanca nuk përgjigjet ashtu mrekullisht si në televizor, por mbajmë edhe bulizmin e stafeve në veshë! Po të presësh ambulancën e radhën (s’kemi takime), kur e çon vetë, të bërtasin “Pse e ke sjellë kaq vonë”?
Është turp që prindërit tanë kanë punuar nga 55 vjet me kontribute derdhur, e mirë që i nxjerrin në pension fyes 200 mijë lekësh, por edhe nuk iu ofrojnë asnjë analizë, grafi, konsultë, ekodopler a çfarëdo shpikin klinikat matrapaze.
Se në qendrën shëndetësore përherë të nxjerrin “Mirë” e të përcjellin me Ibuprofen. E kur pas 3 vizitash e 4 javësh sëmurë nuk ka përmirësim, do kërkosh ndihmë tjetër.
Mbaje tjetrin tani!!! Kuti pandore! Sa shohin të moshuar me prindër pacientë, fillojnë të hartojnë listën e analizave e kontrolleve me çmime singaporiane e amerikane!
Ti shkon për domate, të ngecin në dorë edhe patatet, qepët, bamjet e fasulet. Klinika dyqan. Biznes me marzh fitimi absurd!
E nglesh me kokën tym! “Sa Shqipëri ka në këtë dynja? Ku është ajo që del në televizor? Dhe pse duhen bërë vizita Zh kur këtu dhemb pjesa A e B”?
