Sot do të merrem me shitëset e Tezenis tek QTU-ja, sepse që me sabah, këto dy zonjusha më dëshmuan një mungesë të thellë komunikimi me klientin dhe një arrogancë që edhe më arroganti ndër nesh, do ta kishte zili.
Hyj tek dyqani i Tezenis duke folur në telefon. Flas nja dy minuta duke parë ato që më interesonin, ndërkohë që një nga shitëset e Tezenis tek QTU-ja, vjen dhe më thotë: – Të duhet ndihmë? Jo i them me shenjë, se po shoh. Vazhdoj bisedën duke parë në ato sektorë që më interesonin. Nja 5-10 minuta në telefon. Shoh-flas, shoh-flas. E mbyll telefonin, pyes shitëset.
- Korse keni?
- Jo nuk kemi, – ma kthen prerazi ajo qe më pyeti në fillim të duhet ndihmë, (që pak më vonë do më kërcënojë me sytë që i përshkëndrinin: “Ke për ta parë ti, po hyre më në QTU!!!”)
- Kemi, – ia pret tjetra, – por nuk janë korse tipike, domethënë nuk kemi për ju…
- Nuk po ju marr vesh, vazhdova, duke parë herë njerën e herë tjetrën, keni apo nuk keni, se po më thoni dy përgjigje të ndryshme
- Kemi disa që nuk janë korse, por nuk ju bëjnë. (?)
- Mund të m’i tregoni?
Dhe më sjell një palë mbathje thjesht elastan. Tund kokën, i lë mënjanë dhe vazhdoj kërkoj. Dhe gjej një palë “të ngjashme me korsenë” që mund të më bënin (e që më bënin në fakt, edhe pse shitësja e Tezenis tek QTU-ja tha direkt që nuk më bënin). Vendos t’i marr. Kujtohem që më duheshin dhe geta. – Po geta dyshe 40-denshe keni?
Njëra syresh shkon e më sjell një paketim me një palë geta brenda.
- Çfarë materiali janë? – e pyes.
- Si ky, thotë, dhe zbret një këmbë të veshur me një getë.
- Dakord, i them, ke dyshe si këto? (pra pako që ka dy palë brenda).
Teksa ajo kërkonte po gjezdisja sytë edhe vetë, e pashë një pako dyshe, 40 denshe.
Jo, – ma kthen, nuk kemi, – vetëm këto që po të tregoj kemi, që është teke.
- Nuk ke dyshe fare-fare?
- Jo vetëm këto. Po doni t’i blini, blijini
- Patë mirë, se mos ju gjendet ndonjë palë dyshe?
- Jo, vetëm këto kemi, ma ktheu prerë, Do t’i merrni???
E këtu nxehem unë, që thoni yve, se ajo ngucja jo po po deshe bliji, po deshe mos I bli, kur nuk kishte parë tamam kishte a s’kishte, ishte shume acaruese.
- Si vetëm atë, ia kthej. Po kjo dyshja që kam unë në dorë, ç’është?
- Ah, epo paskemi dyshe! – ma kthen pa iu dridhur qerpiku.
- Si paskemi dyshe?! Po a më the që nuk kemi dyshe?
- Po nuk kishim.
- Po si nuk kishit, po këto që kam unë në dorë.
- E dija që nuk kishim, tani kemi!!! Do t’i merrni?
Sytë xixa mua!!!
- Vajza e keni pirë kafen e mëngjesit sot? Jeni zgjuar? Ju pyeta për “korsenë” thatë direkte nuk kemi, pastaj kishit, ju pyes për geta, nuk keni, por pastaj keni.
- O zonje, paskeni qejf për muhabet ju, do t’i blini apo jo?
- Unë për të blerë kam ardhur, por ju i përzini klientët duke u thënë nuk kemi!
- Nxirre përjashta! – ia pret tjetra. – Po do të blejë mirë, po nuk do të blejë të iki!
- Vajza, – ju flas me qetësi, – nuk komunikohet kështu me klientin. Nëse nuk doni të shisni, thoni, nuk duam të shesim…
- Paske qejf për muhabet.
- Po gërricesh!
- Nuk po gricem. Ju pyes për një mall, më thoni nuk e kemi pastaj del që e keni, të pyes për një tjetër, thoni prapë nuk e kam e del sërish që e keni! Pyes a më bën, thoni direkte jo …
- Ja pra po gërricesh! E kemi e kemi, s’e kemi se kemi, ça rëndësie ka ca them unë! E gjete, shumë mirë!
- Si e gjeta shumë mire??? Po të mos kisha kërkuar e të kisha besuar?
- Nuk do ta kishe gjetur! E ku është problemi këtu?
- Nëse do blesh, – hidhet prapë tjetra, – bli, nëse jo, ik. Largohu nga dyqani!
- Moj unë largohem, por nuk komunikohet kështu me klientin.
- Do thërras security-n!
- Security-n?! Po thirre!
- Nëse do të blish, bli, në të kundërt iiik!
- Po përpiqem të blej moj vajzë, por ju thoni tërë kohës nuk kemi, pastaj unë gjej, pastaj ju ulërisni!
- Ti po flisje tërë kohës në telefon!
- Çfarë?
- Ta pyeta do ndihmë, por ti po flisje tërë kohës në telefon!
- Edhe!
- Po do të blish bli, po nuk do ik!
- Mësoni të flisni!
- Nuk do na mëosh ti!!!
- Epo mirë moj çupë, shko palos rrobat! – ia ktheva më në fund se më plasi xhani. – Vazhdo rri e palos rrobat, po me këtë sjellje me klientin as në palosje rrobash nuk do zgjasësh sa duhet.
- Ose bli ose ik!!! Ose do të të bëj që mos shkelësh më në QTU!!!
- Ti mua? – e pyes e habitur.
- Po! -ma kthen.
- Vërtet? – i them. – Po sikur të njoh Samir Manen?
- Tezenis-in nuk e ka Samir Mane!!! (?)
Dhe kjo i vuri kapak muhabetit që thoni yve, se dhe Samir Mane nuk do më ndihmonte dot më të hyja tek Tezenis i QTU-së, sipas vajzës.
Dhe ika. Ika, por nuk po më dilte e keqja. Dhe nuk do ta kisha shkruar tërë këtë çorap, nëse nëse nuk do të më bënte përshtypje arroganca e dy vajzave. E vërteta është që sa herë shkon përballë tek dyqani Tezenis tek QTU-ja, ai është bosh dhe janë thjesht ato që palosin rroba. Me kishte bërë përherë përshtypje, por sot kuptova pse.
Pra bëni kujdes kur hyni tek Tezenis tek QTU-ja, se çupat do ju masin me sy. Jeni e shkurtër dhe e shëndoshë? Do t’ju thonë direkte nuk ka! Duan thjesht të ikësh, se i bezdis me pyetje, teksa ato palosin rrobat qetë, në një hapësirë të stërmadhe dyqani, ku i vetmi këmbë robi mund të jesh ti, siç isha dhe unë.
Gocat e Tezenis të QTU-së, që thoni juve, teksa e kanë dyqanin bosh e thjesht po palosin rrobat, bezdisen nëse ju u hyni në dyqan duke folur në telefon, teksa shikoni ato që keni ndërmend të blini!
Kështu që kur të hyni tek Tezenis, kini mendjen, kopsisni këmishat, lidhni lidhëset, krehni flokët (gjeni vrimë e futuni nëse i keni pa lyer), e gati tu e para marsh me përulësi tek Tezenis tek QTU-ja. Përndryshe….
Përndryshe, as mos t’ju bëhet vonë fare, sepse çfarë ka në atë dyqan ka dhe në mijëra dyqane të tjera, ku ju presin buzagaz e ju shërbejnë me dashamirësi, siç edhe e meritoni!
Sqarim: Kur them kujdes nga shitëset e Tezenis se të hanë, e kam fjalën vetëm për Tezenis tek QTU-ja, të tjerat nuk i njoh.
