Shoqata e Botuesëve Shqiptarë kësaj here e ka vënë gishtin në një nga plagët më të mëdha të leximit të letërsisë nëpër shkolla, e pikërisht tek pasurimi me libra i bibliotekave të tyre. Sipas asaj që bën të ditur vetë Shoqata, ka 10 vjet që procesi i pasurimit të tyre me libra bashkëkohorl nuk po kryet, e se edhe tani që duket se ka një përpjekje nga Ministria e Arsimit, edhe ajo nuk po kryet në mënyrën e duhur.
Duke shkelur rregullat më elementare të një shoqërie demokratike dhe të një shteti demokratik, thuhet në shënimin e publikuar në faqen zyrtare të SHBSH-së, rregulla bazë të së cilës janë transparenca dhe bashkëpunimi, Ministria e Arsimit po përpiqet të përfundojë me presione të ndryshme, listat e pasurimit të bibliotekave shkollore. Ka një kundërshti totale dhe parimore brenda Bordit, për të miratuar ose jo variantin e parë të propozuar nga Bordi, me shumë tituj të rinj edhe nga botimet e viteve të fundit, apo variantin e shëmtuar të diktuar nga drejtuesit e MASH-it.
Dhuna dhe këmbëngulja për të deformuar një proces profesional për hartimin e listave me librat më të mirë për bibliotekat shkollore, po kalon çdo masë e kufi. Madje presionet dhe ngutja me të cilën MASH kërkon t’i imponohet edhe Bordit që e ka zgjedhur vetë, janë në kundërshtim me urdhrin e ministres së Arsimit, ku thuhet shprehimisht: “Bordi i administrimit duhet të hartojë listën me titujt e veprave artistike dhe të lëndëve shoqërore duke marrë parasysh edhe propozimet e paraqitura nga shtëpitë botuese…”
Kufizimet më pas, në propozimet me vetëm 5 tituj për çdo shtëpi botuese dhe presionet e këmbëngulja për të vënë apo hequr, apo mos hequr, autorë apo tituj të preferuar apo jo të preferuar nga listat e Ministrisë së Arsimit, jo vetëm nuk janë korrekte dhe as profesionale, por dëmtojnë gjithë procesin dhe deformojnë qëllimin: pasurimin e bibliotekave shkollore me librat e autorët më të mirë.
Kufizimet janë vetëm për të fshehur qëllimet e fshehta dhe të pasinqerta, apo edhe paditurinë e drejtuesve të MASH. Kriteri themelor për këtë proces duhet të jetë cilësia e autorëve dhe librave. Asnjë kufizim tjetër nuk duhet të ekzistojë. Çdo kërkesë apo sajim tjetër është veçse pengesë që paratë e buxhetit të shtetit të përdoren ashtu siç duhet dhe bibliotekat e nxënësve të pasurohen me librat që duhet.
Mendojmë se themeli i këtij procesi të dyshimtë është, në radhë të parë, në faktin që Bordi me sa duket nuk ishte formuar me profesionistë të vërtetë të punës me librin. Së dyti, shumica e tyre komandohen me një bilbil nga Ministria e Arsimit, duke qenë mësues të zakonshëm apo punonjës të bindur të administratës shtetërore. Na vjen keq që e themi këtë, por është një situatë e dëmshme, të cilën e patëm parashikuar dhe e kemi thënë kohë më parë. Po ashtu siç kuptojmë edhe lëshimet që u bëhen disa botuesve të librave shkollorë, të cilët kanë një marrëdhënie preferenciale me Ministrinë e Arsimit.
Ka 10 vjet që nuk po bëhet pasurimi i bibliotekave shkollore dhe tani që duket se ka një përpjekje, ajo nuk është në mënyrën e duhur.
